تبلیغات
بیماری های داخلی - عفونت مثانه در زنان:
عفونت مثانه در زنان یابه صورت التهاب ویا به شکل درد وسوزش ویاتکرر خود را برمز می دهد.

ـ علایم‌ شایع‌:۱. احساس‌ سوزش‌ هنگام‌ ادرار۲. تكرر ادرار، گرچه‌ مقدار ادرار ممكن‌ است‌ كم‌ باشد.۳. فوریت‌ ادرار۴. درد در شكم‌ درناحیه‌ای‌ كه‌ مثانه‌ قرار دارد.۵. درد قسمت‌ پایین‌ كمر۶. وجود خون‌ در ادرار۷. تب‌ خفیف‌۸. بد بو بودن‌ ادرار۹. درد به‌ هنگام‌ نزدیكی‌۱۰. بی‌ اختیاری‌ ادرار(گاهی‌)۱۱. شب‌ ادراری‌ در كودك‌۱۲. تب‌ و تحریك‌ پذیری‌ در شیرخوارـ علل‌ بیماری:۱. آسیب‌ به‌ پیشابراه‌۲. باكتری‌هایی‌ كه‌ از قسمت‌ دیگری‌ از بدن‌ از راه‌ خون‌ به‌ مثانه‌ می‌رسند.۳. استفاده‌ از كاتتر ادراری‌ برای‌ تخلیهٔ‌ مثانه‌، مثلاً پس‌ از زایمان‌ یا جراحی‌.۴. باكتری‌هایی‌ كه‌ از راه‌ پوست‌ اطراف‌ ناحیهٔ‌ تناسلی‌ و مقعدی‌ به‌ مجاری‌ ادراری‌ راه‌ می‌یابند.ـ عوامل‌ افزایش‌ دهنده خطر:۱. استرس‌۲. مصرف‌ الكل‌۳. افزایش‌ فعالیت‌ جنسی‌. در زنان‌ باعث‌ آسیب‌ رسیدن‌ به‌ پیشابراه‌ می‌شود.۴. عفونت‌ در سایر بخشهای‌ دستگاه‌ ادراری‌ ـ تناسلی‌۵. بیماری‌ای‌ كه‌ موجب‌ كاهش‌ مقاومت‌ بدن‌ شده‌ باشد.۶. پوشیدن‌ لباس‌ زیر تنگ‌ و بدون‌ تبادل‌ هوا۷. نشستن‌ در وان‌ پر از آبی‌ كه‌ حاری‌ نمك‌های‌ مخصوص‌ یا مواد حباب‌ساز باشد.۸. شل‌ شدن‌ و افتادگی‌ اجزای‌ دستگاه‌ ادراری‌ ـ تناسلی‌ در زنان‌۹. نگاه‌ داشتن‌ ادرار برای‌ مدت‌ خیلی‌ طولانی‌ـ پیشگیری‌:۱. قبل‌ از نزدیكی‌ یك‌ لیوان‌ آب‌ بنوشید و در عرض‌ پانزده‌ دقیقه‌ پس‌ از آن‌ ادرار كنید.۲. از لوبریكانت‌ (ماده‌ لغزنده‌كننده‌) محلول‌ در آب‌، مثل‌ ژل‌ استفاه‌ كنید.۳. سعی‌ شود به‌ پیشابراه‌ آسیب‌ وارد نشود.۴. به‌ جای‌ استفاده‌ از وان‌ حمام‌ بهتر است‌ دوش‌ گرفته‌ شود.۵. روزانه‌ 8 لیوان‌ آب‌ بنوشید. از كافئین‌ پرهیز كنید، زیرا باعث‌ تحریك‌ مثانه‌ می‌شود.۶. حتی‌المقدور از كاتتر استفاده‌ نشود.۷. به‌ هنگام‌ بروز عفونت‌ ادراری‌ باید سریعاً برای‌ درمان‌ مرجعه‌ نمود.۸. از مصرف‌ اسپری‌ها، دئودورانت‌ اجتناب‌ كنید.۹. لباس‌ زیر بهتر است‌ نخی‌ باشد.۱۰. ادرار خود را به‌ مدت‌ طولانی‌ نگه‌ ندارید.۱۱. بعد از اجابت‌ مزاج‌، خود را از جلو به‌ عقب‌ خوب‌ پاك‌ كنید، تا باكتری‌ها به‌ ناحیهٔ‌ تناسلی‌ راه‌ نیابند.ـ عواقب‌ مورد انتظار:با درمان‌ به‌ موقع‌، در عرض‌ كمتر از دو هفته‌ خوب‌ می‌شود. عود این‌ عفونت‌ شایع‌ است‌.ـ عوارض‌ احتمالی‌:ناكافی‌ بودن‌ درمان‌ می‌تواند موجب‌ عفونت‌ مزمن‌ مجاری‌ ادراری‌ شود، و نهایتاً به‌ نارسایی‌ كلیه‌ بیانجامد.ـ درمان‌:آزمایشات‌ تشخیصی‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ موارد زیر باشد: آزمایش‌ ادرار، جمع‌آوری‌ دقیق‌ ادرار برای‌ كشت‌ باكتری‌، سیستوسكپی‌ (معاینهٔ‌ مثانه‌ با لولهٔ‌ مخصوص‌ كه‌ در سر آن‌ منبع‌ نور و دوربین‌ نصب‌ شده‌ است‌) و سونوگرافی‌.ـ داروها:۱. آنتی‌بیوتیك‌ها برای‌ مبارزه‌ با عفونت‌۲. داروهای‌ ضداسپاسم‌ برای‌ تخفیف‌ درد۳. گاهی‌ استفاده‌ از ضد دردهای‌ ادراری‌ برای‌ تخفیف‌ دردـ فعالیت‌:به‌ هنگام‌ درمان‌ و تا دو هفته‌ پس‌ از رفع‌ علایم‌ از نزدیكی‌ خودداری‌ كنید تا التهاب‌ كاملاً برطرف‌ شود.ـ رژیم‌ غذائی‌:روزانه‌ 8-6 لیوان‌ آب‌ بنوشید. از مصرف‌ كافئین‌ و الكل‌ به‌ هنگام‌ درمان‌ خودداری‌ كنید. از آب‌ قره‌قاط‌ ( cranberry ) بنوشید تا ادرار اسیدی‌ شود. برخی‌ از داروها وقتی‌ ادرار اسیدی‌ باشد بهتر عمل‌ می‌كنند.ـ در این‌ شرایط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نمائید:۱. اگر تب‌ نیز به‌ علایم‌ اضافه‌ شود۲. اگر خون‌ در ادرار ظاهر شود.۳. اگر ناراحتی‌ و سایر علایم‌ در عرض‌ یك‌ هفته‌ رو به‌ بهبود نگدارند.۴. اگر دچار علایم‌ جدید و غیرقابل كترل شده اید‌. داروهایی‌ كه‌ برای‌ درمان‌ استفاده‌ می‌شوند ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.




طبقه بندی: بیماری های عفونی، 

تاریخ : چهارشنبه 27 آذر 1392 | 05:44 ق.ظ | نویسنده : دکتر سیدعباس شاهمرادی | لطفانظربدهید
.: Weblog Themes By VatanSkin :.