تبلیغات
بیماری های داخلی - علت ایجاد بیماری ام اس
۱- شرایط جوی در سراسر جهان : براساس این فرضیه به نظر می‌ رسد که ابتلا به ام اس در میان ساکنان نواحی اطراف مدار چهلم نیم کره‌های شمالی و جنوبی کره زمین شایعتر است .
فردی که در یکی از این مناطق متولد شده و پیش از رسیدن به سن نوجوانی به منطقه دیگر منتقل می‌ شود ، تا حدودی در معرض ابتلا به این بیماری قرار می‌ گیرند .
۲- ژنتیک : ابتلای والدین یا یکی از نزدیکان به این بیماری خطر ابتلا به ام اس را در فرد افزایش می‌ دهد .
۳- عامل ایمنی : به طور کلی این امر پذیرفته شده است که بیماری ام‌ اس نوعی اختلال در سیستم ایمنی خودکار است .
۴- عامل ویروسی : این احتمال وجود دارد که یک عامل ویروسی در بروز ام اس نقش داشته باشد .
برخی عصب‌ شناسان معتقدند که ام اس به دلیل تولد یک فرد با نقص ژنتیکی بروز می‌ کند ، چرا که نمی‌ تواند با یک عامل محیط زیستی سازگاری داشته باشد .
وقتی فرد مزبور با آن عامل تماس پیدا کند ، سیستم خودکار ایمنی واکنش نشان داده و منجر به بروز بیماری می‌ شود .
هنوز برای این بیماری هیچ راه مشخصی برای پیشگیری شناخته نشده است . در مورد تشخیص بیماری نیز لازم به ذکر است که در حال حاضر هیچ آزمایش خاصی به این منظور وجود ندارد و معمولا از طریق مراجعه به سابقه پزشکی و آزمایشات فیزیکی فرد مورد آزمایش قرار می‌ گیرد .
تصاویر MRI معمولا می‌ تواند آسیب میلین در بافت مغز را نشان دهد ، اما در برخی افراد مبتلا به این بیماری این تصاویر کاملا طبیعی هستند و هیچ مشکل یا نارسایی را نشان نمی‌ دهند . یکی دیگر از روش های تشخیص بیماری آزمایش مایع مغزی نخاعی است .
در دراز مدت میزان فلج و از کار افتادگی اعضا افزایش پیدا می‌ کند . مرگ افراد مبتلا به این بیماری عموما در اثر پیچیدگی‌ها و شرایط سخت ناشی از فلج آنهاست .
از شایعترین عوامل مرگ این بیماران می‌ توان به بروز زخم‌های بستری و در نتیجه بروز عفونت ، ذات‌ الریه ، آمبولی ریوی ، گرفتگی رگ‌های تغذیه کننده ریه‌ها توسط لخته‌های خونی و خودکشی اشاره کرد .
بیماری ام اس مسری نیست و خطری برای اطرافیان بیمار ندارد ، اما می‌ تواند به طور ژنتیکی اعضای یک خانواده را تهدید کند .
عملکرد اصلی برای درمان بیماری وجود دارد . اولین مرحله توقف و یا کاهش حملات سیستم ایمنی به میلین رشته‌های اعصاب است .
مرحله دوم بهبود علائم بیماری و کمک به فرد برای بازگشتن به شرایط طبیعی تا حد امکان است .
سیستم ایمنی به کمک دارو درمان می‌ شود .
سایر معالجات شامل مصرف داروهای ضد افسردگی برای بهبود حالت افسردگی و کاهش خطر خودکشی ، مصرف دارو برای کنترل مثانه ، مصرف دارو برای رفع گرفتگی‌ های عضلانی و مصرف دارو برای بهبود دردهای عصبی است .
اثرات جانبی این داروها با توجه به نوع دارویی که مصرف می‌ شود ، متفاوت است . از مهمترین آنها خواب آلودگی ، بهم خوردگی معده و واکنش‌های آلرژیک نسبت به داروها هستند .
از آنجا که این بیماری مادام العمر است ، کنترل دایمی و معالجه همیشگی بیماری ضروری است .
پیشرفت بیماری در اثر مصرف دارو تا حدودی کندتر می‌ شود .
همچنین معالجه علایم بیماری می‌ تواند حالت فلج را کاهش دهد .



تاریخ : دوشنبه 5 اسفند 1392 | 04:46 ب.ظ | نویسنده : دکتر سیدعباس شاهمرادی | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.